İnsan karanlıktan korkar. Peki bu korkma eylemi insanın doğasının bir gereği olarak mı ortaya çıkar yoksa karanlıkta görünmez olanların insan üzerindeki iktidarlarını kaybetme ihtimallerinden korkup da insana aşıladıkları birşey midir? İnsan keşfedemediği, algılayamadığı çevre, eylem ve dışsal faktörlerden korkar. Bu tanıma göre karanlığın korkuyu yaratması kaçınılmazdır diye cevap verenler olabilir. İlk bakışta zaten bu önerme doğrudur ama karanlıkta ortaya çıkan korku başka hiçbir faktöre bağlı değil midir? Karanlıkta insan korkmazsa, onu algılamaya çalışırsa o zaman ne olur?
İşte bu noktada, gerçeklerden söz etmek gerekiyor. İnsanın gözünü kapattığında yaşadıkları ile karanlıkta kaldığında yaşadıkları arasındaki derin fark da yine burada beliriyor. Karanlıkla beraber insan adeta izole oluyor, sesler azalıp, belirginleşiyor, göz bebekleri büyüyor; kısacası tüm algılar üst noktada işlemeye başlıyor. İster tehlike durumuna geçmek diyelim, ister keşfedilemeyenin yarattığı dikkat, sonuç olarak bir odaklanma yaşandığı su götürmez bir gerçek. Peki karanlıkla beraber yalnızlaşıp, keşfedilmesi gerekmeyen dolayısıyla bomboş olan bir odaya girerseniz veya kendinizi bu gibi bir ortamda hissetmeyi denerseniz ne olur? İşte burası çok önemi, tüm dış kuvvetler kapanmış, duyu ve algıların kullanımına gerek kalmamış uzun lafın kısası korkulardan ayrıştırılmış karanlık bir ortamda insan kendisi ile dolayısıyla gerçekler ile yüz yüze kalır. Tek yapabileceği o an benliğinin dışında sahiplenebileceği tek şey olarak kalmış beyni ile sağlam ve sağlıklı bir iletişime geçmektir. Zaten etrafında cezbedip, baştan çıkartacak hiçbir şeytani öğe bulunmadığından bunu yapması kaçınılmaz olacaktır. Bunu sağlamış insanda sonuç çok şaşırtıcı olacaktır, başta ruhsal bir çöküntü ve delirme hissi sanacağı şeylerle yüzleşecek ancak hislerinin ileriye doğru bağımlılık yaratan dış dünyanın avuntularına duyguğu özlem olduğu tüm çıplaklığı ile önünde belirecektir. Üzerine hiç düşmediği, karar verirken kullanmadığı özünü de keşfedince kendini tümden farklı bir dünyanın içerisinde bulacaktır.
Sonuç olarak insan, kendini keşfetme şansını ufacık bir karanlıkta bile bulabilir. Size tavsiyem bir gece evinizde yalnızken elektrikler kesilirse korkmak yerine bu muhteşem şansı değerendirip birşeyler (?) bulmaya çalışın. Bu dünyaya fazla alışmış ve bağımlısı olmuşsanız bile korkmayın, elektrik idaresi sizin delirme olarak nitelendireceğiniz aşamanızı bile fark etmenize izin vermeden sizi dozajında ilacınızla kaldığınız yerden rahatlatmaya (!) devam edecektir.