Ada'nın Gizli Bahçesi

Mutlu olmak mıdır dert, gerçekçi olmak mı? İnsan aldatılmamak, yanlışları varsa doğrularını öğrenmek ve yaşadıkları sonucunda gelişmek ister. Oysa siz ne yapıyorsunuz bu insanı geliştirmiyorsunuz, aksine O'na kötülük ediyorsunuz. Dünya insana, sizin davrandığınız gibi davranmıyor.  Bu durumda yalancısınız siz. Gerçek dünyadan farklı hareket ediyorsanız; yalancı, rol yapan insansınız. İnsan sizde dünyayı değil, kendini buluyorsa, bu sonuçtan daha adisini yaratamazsınız. Anlıyor musunuz? Anlamıyorsunuz, anlamayacaksınız. Şuan bu satırları okuyorsunuz ama fark etmiyorsunuz. Biraz sonra, ne istiyorsanız onu yapmaya devam edeceksiniz. Düşünmeden göz gezdiriyor, anın bitmesini bekliyorsunuz. Çünkü siz aynasınız, gerçek değil.

Bazen insan kaçırır hayatın ucunu, öyle karmaşık, öyle düzensiz bir hale gelir ki mide bulantısından gündelik yaşamına bile devam edemez. Eskiden hayatında dikkat ettiği, iplerinin elinde olduğunu düşündüğü hiçbir şeyi kontrol edemediğini fark eder. Bir kargaşanın içerisinde her insan gibi sürüklenirken, her şeyden bir parça alırken, karşılık olarak da kendinden onlara birer parça vermeye başlayıp tüm enerjisini böler. Tek sonuç vardır bu insan için, sıradan insanlara benzemek. Ama bu kaçınılmaz sonun yanında bir farkla da daha da zor duruma düşürür insan kendini, o da sıradan bir insan gibi yaşadığını farkında olma durumudur. Geçsin ister bu durum, çevrenin kendisini sömürmesinden sıyrılsın ister. Tek istediği tekrar kendine odaklanabilmektir aslında. Ve bu mide bulantılarıyla beraber tekrar ayrı bir bölünmenin döngüsüne girip, çıkış ışığını bekler.